TO MY 'WHAT IF'...

Defalarca kez yazıp sildim bu mesajı ama en sonunda yazıyorum. Gelmemeyi sen, gidememeyi ben anlatayım Fehmi ama kaderimin bir gün yollarımızı tekrar birleştireceğine inanıyorum ben. Beklemekten değil, özlemekten, merak etmekten yoruldum artık. Seni özlüyorum demekten daha fazlasını yapmak isterdim ama elimden fazlası gelmiyor malum. Sana en çok ihtiyacım olduğu zaman yanımda yoktun, hatta senin için ağlarken yine senin yanımda olmanı istedim, özlüyorum. Güzel anılardan sonra bu acının birkaç ayda geçeceğini düşünmüyorum, yanımda olmana çok ihtiyacım var aslında. En çok düşündüğüm de benim gibi üzüldün mü, özledin mi... Bunu düşündükçe daha da üzülüyorum, beni özlemediysen diye…

Hayatıma girdiğin gün cennetim , çıktığında da cehennemim başladı. Seni hayatımın merkezine koyduğumu söylememe gerek yok bence, hayal bile edemeyeceğin kadar çok değer veriyordum sana. Uyumaya çalışırken seni, uyandıktan sonra yine seni düşünüyordum. Bir tanrı var mıdır bilmiyorum ama uzunca bir süre gelmen için yalvardım ona. Şimdi ne kadar uzakta olursan ol, en fazla gözüm görmez, kulağım duymaz ama işte bu yüzden daha çok özlerim seni, aklımdan çıkaramam ve daha da severim seni. Seni benden, beni de senden çok seven birisi olmaz umarım. Her şeye rağmen kalbimin bir köşesinde yaşayacak ismin ve o köşe sana özel olacak, her zaman sen olacaksın orada.

Birisi ulaşabilir mi bilmiyorum, deneyebilecek birisi olur mu bilmiyorum. Mesafeler benim umurumda değildi, hayal kurduğum kişiydin sen, sana olan hislerim gerçekti, sözlerim gerçekti. Seni istediğim kadar ne yaşamayı ne de başka bir şeyi istedim. Severek ayrılmak benim için çok zor oldu ama atlattım bir şekilde sanırım . Severek veda ettim sana, belki de bu yüzden hala kopamıyorum o günlerimizden, anılarımızdan. Şimdi başa dönme şansımız olsa her şeye rağmen yine de dönerdim, aynı cehennemi, kabusu tekrar yaşayacak olsam bile :)

Bana yaşattıkların yüzünden sana olan kırgınlığım geçmedi ,zaten hiç kırılmamıştım, ama senin için ağlıyorken bile yanımda olmanı istiyordum. Bir kez de olsa sarılabilseydim sana, koklayabilseydim, hissedebilseydim sıcaklığını... Bunun için de dua ederdim ama artık imkansız biliyorum, zaten istemeyen birinden zorla bir şey isteyemem. Seni zorla getiremem artık, zaten bunu başaramam da, beni istemeyen birisi benim yanımda da kalmaz. Bu kadar zamandır seni düşünüyor, senin için ağlıyorum nedensiz ve istemsizce. Neden ağladığımı ben de anlamıyorum aslında. Seni istediğim için mi? Ve bir sürü neden... Ama hiçbiri ağlama sebebim değil. Sanırım doğru kişiyi kaybettiğim için üzgünüm. Ne kadar doğruydun tartışılır ama dengesiz karakterine rağmen bir şeyler doğru hissettiriyordu ve kalbim takip etmemi istiyordu. Senden sonra birisini senin gibi seveceğimi ya da sevilebileceğimi sanmıyorum. Seninle beraber bazı şalterler kapandı gitti, belki de açılmaz ya da açabilecek birisi çıkar mı, çıkmaz mı idk. Tüm yaşananlara rağmen çok sevmiştim. Evet, kavga ettiğimizde ağza alınmayacak şeyler de demiş olsan, defalarca ayrılıp barışsak da, beni sürekli başından kovsan da, bir orospu çocuğu olsan da seni sevmiştim, hem de çok. Şimdi sadece o günleri yadedip özlüyorum, o kadar. Şu an ne kadar kırgın, üzgün, öfkeli falan da olsam bir sik hissetmiyorum artık. Ha nedenini bilemezsin, en zor günlerimde yoktun çünkü, engel listendeydim :D Neyse, artık sana kızmıyorum, kendime kızıyorum. Bu durumda en aptal ben oluyorum, çabalamayan, sevgisini göstermeyen ya da sevmeyi bırakan, değer vermeyen bir narsiste, sadiste gereğinden fazla ilgi, çaba ve sevgi vermek aptallıktı. Neyse, bu zamana kadar seni rahatsız ettiğim, kırdığım konular için özür diliyorum :) Umarım gönlünü kırdıysam beni affedebilirsin, ben de seni affedeceğim bir gün...

Sen benim için yıllar da geçse eskimeyeceksin, ne kadar kırgın olursam olayım, bazı anılar hala benimle. Kalbim kırık olabilir ama hatıraların ve anılarımız sapa sağlam. Ne yapmış olursan ol kendimce düşündüğümde kaotik ve kötü anılardansa mutlu olduğumuz ve özel hatıralar geliyor aklıma. Hatalar yaptık, ağır da konuştuk, ağza alınmayacak laflar da ettik ve kalpler de kırıldı. Belki de defterimiz açılmayacak şekilde kapandı ama her şeye rağmen iyi ki vardın yanımda. Her şeyden önce ne yaşanırsa yaşansın bana kattığın iyi ve kötü şeyler için minnettarım.Emin ol hala mutlu ve başarılı olmanı kendimkinden bile çok istiyorum. Umarım benden daha iyi bir hayatın olur. Sen görmüyor olsan da her zaman yanında olacağım. Bir tanrı var mıdır bilmiyorum ama kendimden çok senin için dua ediyorum bazen. Hayatında hep doğru insanlarla tanışmanı diliyorum. Umarım bir gün nerede olursan ol bir an durur ve bir zamanlar seni her şeyden çok seven birinin olduğunu hatırlarsın, unutmazsın. Bende yerin çok ayrı, bir zamanlar ailem oldun, kalbim oldun. İyi ki o zamanlar vardın. Ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama bir yıldan fazla olmuştur tanışalı :') Neyse, bu kadar fazla konuştuğum için özür dilerim. Umarım hayatını dilediğince, sıkıntılar yaşamadan, dara düşmeden, derdin olmadan yaşarsın. Ha, kötü günler geçirirsen de her zaman ittirdiğin yerde olacağım, dostça da olsa her zaman yazabilirsin.

Kendimi sürekli seni düşünürken buluyorum, kendime defalarca kez söz vermeme rağmen kendimi alıkoyamıyorum işte. 12 Ekimden beri (galiba) ayrıyız ve bu kadar zamandır seni düşünüyorüm senin için ağlıyorum nedensiz ve istemsizce. Neden ağladığımı inan ben de anlamıyorum aslında. Seni istediğim için mi, özlediğim için mi, kıskandığım için mi, yarım kaldığı için mi, hayallerim yıkıldığı için mi? Ve bir sürü neden daha var ama hiçbiri tam olarak ağlama sebebim değil. Her şeye rağmen seni sevmek güzel ve etkileyiciydi. Yani nasıl desem, bana yeni şeyler kattı işte, anladın sen. Son zamanlarımız her ne kadar boktan geçse de şikayetçi değilim, sonuçta başlangıcı dünyalar güzeli bir hikayeydi Yaşadığımız her an için minnettarım. En azından bana birisini kendimizin önüne, yani önceliğimiz yapmamamız gerektiğini gösterdin, bir nevi bir ders gibi bir şey oldu. 

Eğer gerçekten beni bir gün unutacak olursan, ki umarım unutmazsın, çok kavgalar ettik, çok kırıldık ama bunların bir önemi kalmadı ve ben seni affediyorum. Söz veriyorum sana, yazmayacağım artık Fehmi. Bu sanırım son olacak. Uzun bir zaman daha senden vazgeçemem. Vazgeçmek için kurduğum bir hayal değildin... Mesela ilk günlerimizi hatırlıyorum da, benden daha heyecanlıydın. Her fırsatta, her saat benimle konuşurdun. Saatlerce sohbetler ederdik. Benim için uykusuz bile kalırdın, hatta beraber sabahlardık bazen , Supernatural izlemiştik bir kere...

Bize ne oldu? Mesafeler benim umurumda değildi, hayallerimi inşa ettiğim , kurduğum kişiydin sen. Severek veda ettim sana, bu yüzden hâlâ kopamıyorum o günlerimizden, anılarımızdan.